Hana
Po spacerze z Izą poszliśmy do domu moich rodziców. Nikogo w domu nie było więc Iza otworzyła drzwi kluczami, które od rodziców dostała.
Piotrek: Chcecie coś do jedzenia?
Ja: Piotrek dopiero co jedliśmy śniadanie. Ja jestem najedzona.
Piotrek: O nie kochanie. Wiesz dobrze, że musisz dobrze odżywiać.
Iza: O czym Hana mówicie.
No ładnie jak mam ośmiolatce powiedzieć, że zostanie ciocią.
Ja: Będziesz ciocią siostrzyczko.
Iza: Hura. Nie będę najmłodsza w rodzinie.
Piotrek: Podano do stołu moje drogie panie.
Ja: Piotrek. Prosiłam Cię.
Piotrek: Hana dobrze wiesz. Inaczej zabiorę Cię do najbliższego ginekologa w okolicy. I może on Ci do głowy wbije, że w czasie ciąży trzeba dobrze odżywiać.
Ja: Oj. No dobrze.
Po drugim śniadaniu poszliśmy na spacer na plażę. Gdzie stał się mały wypadek. Koleżanka Izy zaczęła się topić. Piotrek szybko wskoczył do morza i wyciągnął dziewczynkę z morza. A potem przybiegli ratownicy i pomogli nam przy reanimacji dziecka.
Na szczęście dziewczynka zaczęła oddychać, a ja zadzwoniłam po pogotowie.
Po chwili przyjechało pogotowie ratunkowe.
Ratownik: Świetnie państwo się spisali.
Ja: Taka jest nasza praca. Na codzień ratujemy życie. W innym szpitalu.
Ratownik: Rozumiem, że państwo są ratownikami medycznymi.
Ja: Nie do końca. Jesteśmy lekarzami w Leśnej Górze.
Ratownik pokiwał głową na znak, że rozumie. Piotrek wziął Izę na ręce i pojechaliśmy do Hotelu. Tam Piotrek przebrał się z całkowicie mokrego garnituru.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz